Malam tadi saya mengikuti pengajian di Masjid Duta Mas Batam oleh Ustadz yang cukup ternama dari Jakarta khususnya karena beliau berani membangunkan umat islam tentang bahayanya paham dan aliran2 sesat bagi akidah. Materinya bagus yaitu tentang Nabi-nabi palsu, tetapi penyampaiannya kurang bagus karena menurut saya Ustadz tersebut kurang gaul sehingga kosakatanya sangat kurang sehingga berkesan membosankan. Kalau saja sedikit mau membaca atau melihat bahasa sehari-hari mungkin kosakata yang dimiliki akan semakin banyak dan pengungkapan materinya jadi lebih menarik.
Yang kedua, penyampaian materi tidak sistematis.
Kalau saja Ustadz tersebut menyusun dulu session plan materi yang akan disampaikan, mungkin hasilnya akan sangat bagus. Tidak semua audien sama pemahamannya tentang suatu masalah, sehingga manurut saya Ustadz tersebut paling tidak harus menyusun session plan sebagai berikut :
1. Pembukaan (pasti lah yau)
2. Pengertian (jelaskan dulu apa yang dimaksud dengan nabi palsu)
3. Ciri-ciri nabi palsu (uraikan kira-kira apa aja sih yang ada pada nabi tersebut sehingga dikatakan palsu)
4. Bahaya nabi palsu (uraikan apa bahayanya bagi umat dengan datangnya nabi palsu tersebut)
5. Ancaman untuk nabi palsu dan/atau pengikutnya (jelaskan ayat atau hadits-hadits Rasulullah yang menjelaskan tentang balasan yang akan diterima oleh orang yang mengaku nabi atau orang-orang yang mengikutinya.
6. Kemudian baru kasih contoh2 nabi palsu dan jelaskan kenapa nabi tersebut dikatakan palsu.
Sistematika ini perlu disusun karena apa yang disampaikan Ustadz tadi malam sangat2 tidak masuk ke pikiran. Beliau hanya mengatakan bahwa nabi palsu itu ada sejak menjelang diutusnya Rasulullah, pada saat kenabian Rasulullah, dan setelah kenabian Rasulullah sampai saat ini. Kemudian Ustadz menyebutkan contoh nabi palsu pada jaman rasulullah, tapi gak menjelaskan kenapa dia dikatakan palsu, apakah membawa ajaran yang baru, atau karena menentang Rasulullah, atau karena apa? Beliau memang menjelaskan bahwa Musailamah al-Kadzdzab mengirim surat ke Rasulullah dari rasulullah, tapi nggak menjelaskan tentang ajaran Musailamah. Juga mengatakan bahwa ada juga nabi palsu namanya Saja' yang kemudian dinikahi Musailamah tetapi akhirnya meninggalnya dalam keadaan muslim yang baik, tetapi apa ajaran yang disampaikan oleh Saja tidak diuraikan sehingga audien meraba-raba, sebenarnya kesesatan mereka itu apa?
Yang ketiga, kurang nyambung antara pokok bahasan dengan cerita yang dibawakan, atau mungkin sebenarnya nyambung tetapi karena kendala bahasa tadi jadi terkesan tidak ada hubungan.
Sebagai contoh, tiba2 Ustadz menyampaikan tentang tradisi ruwatan yang marak belakangan ini (dan hal ini sepertinya yang memicu ketidakpuasan sebagian audiens). Saya tidak bisa menangkap benang merah antara topik bahasan mengenai nabi palsu dengan tradisi ruwatan yang terjadi belakangan ini. Disebutkan bahwa ruwatan adalah tradisi jawa untuk menyenangkan bethorokolo, dan seterusnya. Kalau untuk menjelaskan penyimpangan2 akidah yang terjadi di masyarakat dewasa ini mungkin hal ini bisa dimengerti tetapi dengan topik yang sedang dibahas sepertinya tidak ada korelasinya.
Terus terang saya tidak begitu paham juga dengan bahasa dakwah yang katanya harus disampaikan dengan cara hikmah, tetapi rasanya sangat bijak kalau Ustadz tersebut dalam menyampaikan materinya dilakukan dengan bahasa yang baik, yang santun sehingga tidak menyinggung siapapun. Banyak kok Ustadz yang menyampaikan materi ceramah yang isinya menurut saya jauh lebih keras dibandingkan yang disampaikan Ustadz semalam tetapi semua audiens malah menanggapinya dengan tertawa, padahal menurut saya si audiens sedang menertawakan dirinya sendiri. Dalam memberikan contoh2 mungkin langsung mengena ke audiens tetapi dengan gaya bahasa yang bagus audiens tidak merasa tersinggung bahwa dibuat tersenyum.
Jadi, masih menurut saya, Ustadz harus mempelajari kembali bahasa2 yang bijak sehingga dalam penyampaikan dakwahnya tidak menyinggung siapa2 tetapi juga jangan tidak fokus.
Wallahu a'lam bish-shawab
astaghfirullah al-'adzim
Sabtu, 20 September 2008
Kamis, 07 Agustus 2008
cerita lucu
http://yukiwiyono.multiply.com/journal/item/4/Cerita_Lucu_Dalam_Bahasa_Jawa_Timuran
Cerita Lucu Dalam Bahasa Jawa Timuran
Jul 2, '07 6:33 AMfor everyone
Siapa nama anjingku?Siapa nama sopirku?
Hunter
Jejen
Humor Suroboyoan
Kata Pengantar
Derek-derek sedoyo,
Pancene wis diakoni lek arek Suroboyo iku mbanyolan, gak ndhik omah, tandhang gawe utowo cangkruk. Lha banyolan sing onok ndhik buku iki asale yo seko ngrungokno omongane konco-konco, sanak kadhang lan tonggo teparo. Embuh mbujuk opo temenan aku yo gak njamin, sing penting lucu yo tak catet. Banyolan-banyolan iki yo wis tau disebarno ndhik mailing list Suroboyoan pimpinan Cak Mujaya Kertadi. Buku iki dibagi dhadhi papat bagian. Bagian pertama iku isine cerito-cerito khayal. Ceritone gak masuk akal tapi sing penting lucu. Bagian kedua isine banyolan wong urip rumah tangga. Peno sing wis rabi koyoke kudhu moco iki, cik gak dibujuki ambek bojo sampeyan. Sing bagian ketiga iku isine cerito Wonokairun ambek Bunali. Wonokairun iku wonge masio tuwek tapi mbethik gak gelem kalah ambek Bunali. Lek sampeyan tau ngrungokno acara Trio Buluru Radio Susanna, mungkin kenal ambek Wonokairun. Sing terakhir iku bagian papat sing nyeritakno keluarga Pak Imron sing ndhuwe anak wedho ayu jenenge Romlah. Keluarga Imron iku kirokiro nggambarno keluarga rata-rata wong Suroboyo sing biasane isine guyon thok. Umpomo sampeyan isok ngguyu moco buku iki, aku yo melok seneng.
Suwun
1 - Salesman Kapanane onok Salesman Vaccum Cleaner teko nhik omahku. Ewangku durung sempet ngomong opo-opo moro-moro salesman iku mau langsung nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet. Jarene ngene ''Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."Jare ewangku "Peno kepingin didhulit sambel tha ngemploke ?"."Lho opoko masalae ?'' salesmane takok. "Lha peno gak ndhelok tha saiki lampu mati ..."
2 – Rasa Stroberi tah . . .? Pas acara perpisahan arek TK, setiap murid nggowo kado gawe bu gurune. Sing pertama maju anake pedagang bunga. Bu gurune ngambung kadone ambek mbedhek, "Isine kembang yo....". "Seratus buat bu guru.." jare anake pedagang bunga. Sing kedua maju anake wong dhodhol mracang. Ambek bu gurune kadone dikocok-kocok. Wah iki rodok angel mbedheke, pikire. "Isine permen yo...". "Pinter bu guru.." jare anake wong dhodhol mracang.Mari ngono, maju anake wong dhodhol es krim. Pas kadone diangkat, dhadhak netes. Ambek bu gurune tetesane diincipi. "Es krime rasa anggur yo..." jare bu gurune kemeruh. "Salah..." jare areke. "Rasa stroberi tah...?" bu gurune kemeruh maneh. "Salah .." jare areke. "Wis aku nyerah, rasa opo sih iku" takok bu gurune. "Isinya anak anjing kok bu guru..."
3 - Ngentutan Yuk Jah lungo perikso nang dokter. "Opoko sampeyan ning ?'' Jare doktere. Yuk Jah terus cerito, "Iki lho dok, wis sak wulan iki aku malih ngentutan. Sak jam isok ping sepuluh aku ngentut. Cumak untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ". "Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere. Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere. "Wis enakan tah ?" takok doktere. "Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni", jare yuk Jah. "Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo" jare doktere. "Obat opo maneh iku pak dokter ?" takok yuk Jah. "Obat kopok.."
4 - Lobang Sakri ambek Nasip mlaku budhal mancing. Moro-moro Nasip ndhelok onok lobang guedhe. "Eh ayok dites jerune sak piro se lobang iki" jare Nasip. Sakri njupuk watu kali terus diuncalno ndhik lobang mau. Sui gak onok suorone blas... "Whuik jerune...," jare Sakri "Watune kurang gedhe be'e, cobak kelopo" jare Nasip. Sakri njupuk kelopo terus diuncalno maneh ndhik lobang. Sepiii gak onok suorone.... "Whuik jerune...," jare Sakri "Sik golek sing luwih gedhe maneh," jare Nasip. Mari golek-golek, arek loro iku akhire nemu beton bekas bantalane rel sepur.Berhubung abhot, betone digotong wong loro terus disurung mlebu lobang. Tapi yo ngono, suiii gak onok suorone... "Cik jerune lobang iki.." jare SakriMoro-moro seko semak-semak, onok wedhus mlayu katene nubruk arek loro. Selamete arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang. Kagete jik durung ilang, moro-moro onok Wak Dri nggowo arit takok nang arek loroiku. "He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku tah ? Tak bacoke wonge !!!'', takok Wak Dri."Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung lobang iku" jare Nasip. "Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku, wedhusku mau tak cancang ndhik betone rel sepur "
5 - Avtur Uwar ambek Joko koncoan apik, karo-karone kerjo ndhik Lanud Juanda bagian pengisian BBM Pesawat. Bengi-bengi pas udhan deres, Juanda sepi gak onok pesawat sing wani mudhun, wong loro iku malih nganggur gak onok gawean. "Adem-adem ngene enake ngombe yo" jare Uwar. "Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe ?" jareJoko. "Yo tau se, jarene lek ngombe avtur isok mak busss !!..kon wani nyobak tah ?" Uwar mulai gunggungan. Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur. Wis tuwuk ngombe arek loro iku mulih terus keturon. Isuke pas Uwar tangi, rasane awake sueger kuat. Moro-moro onok tilpun muni, tibake Joko sing nilpun. "Yok opo kon War..?" jare Joko "Wah whuenak, kon yok opo ?" jare Uwar. "Awakku yo sueger pisan. Kon gak teler tah ?" jare Joko. "Gak blas, aku yo gak ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak maneh tah ?" jareUwar. "Yo setuju, cumak aku kate takok, kon wis ngentut dhurung ?" takok Joko. "Dhurung.." jare Uwar. "Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet ae sakkuatmu. ." jare Joko. "Lho opoko masalae ..?" Uwar bingung."Soale aku saiki ndhik Banjarmasin.."
6 - Argowilis Onok wong papat podho gak kenale numpak sepur Argowilis jurusan SuroboyoBandung. Sing pertama ibu-ibu umure sekitar 60an. Ketokane termasuk keluarga ningrat lek ndhelok pacakane. Sebelahe ibu-ibu iku onok cewek ayu koyok covergirl majalah umure sekitar 20an.Ndhik ngarepe ibu-ibu iku mau onok tentara berseragam dinas, lengkap karo tanda jasane. Pokoke berwibawa, umure 50an. Sebelahe tentara mau onok arek lanang gondrong umure 25an. Ketokane rocker. Selama perjalanan, wong papat iku ngobrol macem-macem.Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh. Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wong dikaplok PLAK..!!!.Wis mari ngono sepi maneh. Sing ibu-ibu iku mau mbatin," Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isok menjaga harga diri, gak gelem diperlakukan sembarangan". Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan,"Gak salah tah, sing ngesun mau iku, wong onok arek ayu koyok aku kok malah nenek-nenek tuwek sing disun".Lha sing tentara iku ambek ngusap-ngusap pipine sing kenek kaplok melok mbatin pisan,"Jangkrik, gak melok ngesun tapi kenek kaplok. Dikiro aku pengecut tah, lek aku gelem gak usah ngenteni peteng. Wah tersinggung aku". Arek rocker iku karo ngempet ngguyu melok mbatin pisan,"Kapan maneh rek,isok ngaplok kolonel gathik konangan. Padahal sing tak sun mau iku tangankudhewe".
7 – Mbah Jo Mbah Jo dirawat ndhik rumah sakit. Jare doktere asmane wis kronis, irungesampek dipasangi selang. Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo meneeng ae koyok wong koma, mripate thok sing ketap-ketip.Dikiro wis wayahe mangkat, anake nyelukno mudhin ben didungakno. Pas mudhine enak-enak ndungo, moro-moro Mbah Jo megap-megap gak isok ambekan, raine pucet, tangane gemeter.Nganggo bahasa isyarat mbah Jo nirokno wong nulis. Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas ambek pulpen. Ambekmegap-megap, mbah Jo nulis surat. Karo siso-siso tenogone mbah Jo ngekekno surate iku mau nang pak Mudhine. Ambek Pak Mudhine kertase iku mau langsung disaki, rasane kok gak tepak mocosurat wasiat saiki, pikire pak Mudhin. Mari ngesaki surat pak Mudhin nerusno ndungone. Gak sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah Jo iku wonge apikan. Pas selametan pitung dinane Mbah Jo, Pak Mudhin diundang maneh. Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe'e nganggo klambi batiksing digawe pas mbah Jo mangkat. Lha ndhik sake lak onok titipan surate Mbah Jo tah, waduh selamet iling aku rek, pikire pak Mudhin. "Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung taksampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate".Mari ngono pak Mudhin ngerogoh surat ndhik sake, bareng diwoco tibake munine.. HE.. NGALIO DHIN !!! OJOK NGADHEK NDHIK SELANG OXIGENKU !!!
8 - Jin Mari kekeselen ngerombeng gak oleh-oleh, Kayat katene ngaso ngisore wit asem, mripate nguantuk, sikile kemeng, wetenge lue. Sik tas katene keturon, dhadhak sikile ngincak botol. Bareng botole dijupuk dhadhak metu beluke, Kayat mencolot kuaget. "Hua ha ha ha, jenengku jin botol, telu panjalukmu bakal tak turuti," jare jine. "Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki guanteng lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujukiambek jin" jare Kayat."Lho biyen iku be'e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir. Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke.Lek gak percoyo, cobaken dhisik ae njaluk opo" jare jine maneh."Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama, aku kepingin ndhuwe dhuwik sak karung," jare Kayat "Meremo dhiluk.." jare jine. Ting... Pas melek moro-moro ndhik ngarepe Kayat wis onok dhuwik sak karung, seket ewuan kabeh. "Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?" jare jine. "Saiki .... aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange." jarene Kayat. "Meremo dhiluk.." jare jine. Ting... Pas melek moro-moro Kayat wis nangnjero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan. "Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing temenan cik gak getun" jare jine. Ambek merem-merem mbayangno, Kayat njaluk,"Aku kepingin kulitku malih putih wudho dirubung wong wedhok akeh". Pas katene melek, samar-samar Kayat krungu suorone wong wedhok rame ambekkeroso awake dicekel-cekel. Tapi kok mambu iwak pindang, pikire Kayat mulai curiga. Bareng melek, Kayat kuaget lha kok wis nang tengah pasar, tibake Kayat wisdhadhi tahu. . .
Prev: Demokrasi Dalam KeluargaNext: Pancarkan Energi Positip
Cerita Lucu Dalam Bahasa Jawa Timuran
Jul 2, '07 6:33 AMfor everyone
Siapa nama anjingku?Siapa nama sopirku?
Hunter
Jejen
Humor Suroboyoan
Kata Pengantar
Derek-derek sedoyo,
Pancene wis diakoni lek arek Suroboyo iku mbanyolan, gak ndhik omah, tandhang gawe utowo cangkruk. Lha banyolan sing onok ndhik buku iki asale yo seko ngrungokno omongane konco-konco, sanak kadhang lan tonggo teparo. Embuh mbujuk opo temenan aku yo gak njamin, sing penting lucu yo tak catet. Banyolan-banyolan iki yo wis tau disebarno ndhik mailing list Suroboyoan pimpinan Cak Mujaya Kertadi. Buku iki dibagi dhadhi papat bagian. Bagian pertama iku isine cerito-cerito khayal. Ceritone gak masuk akal tapi sing penting lucu. Bagian kedua isine banyolan wong urip rumah tangga. Peno sing wis rabi koyoke kudhu moco iki, cik gak dibujuki ambek bojo sampeyan. Sing bagian ketiga iku isine cerito Wonokairun ambek Bunali. Wonokairun iku wonge masio tuwek tapi mbethik gak gelem kalah ambek Bunali. Lek sampeyan tau ngrungokno acara Trio Buluru Radio Susanna, mungkin kenal ambek Wonokairun. Sing terakhir iku bagian papat sing nyeritakno keluarga Pak Imron sing ndhuwe anak wedho ayu jenenge Romlah. Keluarga Imron iku kirokiro nggambarno keluarga rata-rata wong Suroboyo sing biasane isine guyon thok. Umpomo sampeyan isok ngguyu moco buku iki, aku yo melok seneng.
Suwun
1 - Salesman Kapanane onok Salesman Vaccum Cleaner teko nhik omahku. Ewangku durung sempet ngomong opo-opo moro-moro salesman iku mau langsung nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet. Jarene ngene ''Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cleanerku iki gak isok nyedot, tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."Jare ewangku "Peno kepingin didhulit sambel tha ngemploke ?"."Lho opoko masalae ?'' salesmane takok. "Lha peno gak ndhelok tha saiki lampu mati ..."
2 – Rasa Stroberi tah . . .? Pas acara perpisahan arek TK, setiap murid nggowo kado gawe bu gurune. Sing pertama maju anake pedagang bunga. Bu gurune ngambung kadone ambek mbedhek, "Isine kembang yo....". "Seratus buat bu guru.." jare anake pedagang bunga. Sing kedua maju anake wong dhodhol mracang. Ambek bu gurune kadone dikocok-kocok. Wah iki rodok angel mbedheke, pikire. "Isine permen yo...". "Pinter bu guru.." jare anake wong dhodhol mracang.Mari ngono, maju anake wong dhodhol es krim. Pas kadone diangkat, dhadhak netes. Ambek bu gurune tetesane diincipi. "Es krime rasa anggur yo..." jare bu gurune kemeruh. "Salah..." jare areke. "Rasa stroberi tah...?" bu gurune kemeruh maneh. "Salah .." jare areke. "Wis aku nyerah, rasa opo sih iku" takok bu gurune. "Isinya anak anjing kok bu guru..."
3 - Ngentutan Yuk Jah lungo perikso nang dokter. "Opoko sampeyan ning ?'' Jare doktere. Yuk Jah terus cerito, "Iki lho dok, wis sak wulan iki aku malih ngentutan. Sak jam isok ping sepuluh aku ngentut. Cumak untunge, entutku iku gak mambu ambek gak onok suorone, dhadhi gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan ". "Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu maneh mbaliko rene maneh" jare doktere. Pas wis seminggu yuk Jah mbalik maneh nang doktere. "Wis enakan tah ?" takok doktere. "Aku gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni", jare yuk Jah. "Berarti saiki irung sampeyan wis gak buntu maneh. Saiki tebusen resep iki yo" jare doktere. "Obat opo maneh iku pak dokter ?" takok yuk Jah. "Obat kopok.."
4 - Lobang Sakri ambek Nasip mlaku budhal mancing. Moro-moro Nasip ndhelok onok lobang guedhe. "Eh ayok dites jerune sak piro se lobang iki" jare Nasip. Sakri njupuk watu kali terus diuncalno ndhik lobang mau. Sui gak onok suorone blas... "Whuik jerune...," jare Sakri "Watune kurang gedhe be'e, cobak kelopo" jare Nasip. Sakri njupuk kelopo terus diuncalno maneh ndhik lobang. Sepiii gak onok suorone.... "Whuik jerune...," jare Sakri "Sik golek sing luwih gedhe maneh," jare Nasip. Mari golek-golek, arek loro iku akhire nemu beton bekas bantalane rel sepur.Berhubung abhot, betone digotong wong loro terus disurung mlebu lobang. Tapi yo ngono, suiii gak onok suorone... "Cik jerune lobang iki.." jare SakriMoro-moro seko semak-semak, onok wedhus mlayu katene nubruk arek loro. Selamete arek loro iku isok ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang. Kagete jik durung ilang, moro-moro onok Wak Dri nggowo arit takok nang arek loroiku. "He rek, kon ndhelok sing nyolong wedhusku tah ? Tak bacoke wonge !!!'', takok Wak Dri."Wah gak ngerti Wak Dri, cumak sik tas ae onok wedhus kecemplung lobang iku" jare Nasip. "Oo gak mungkin.. dhudhuk wedhusku lek sing iku, wedhusku mau tak cancang ndhik betone rel sepur "
5 - Avtur Uwar ambek Joko koncoan apik, karo-karone kerjo ndhik Lanud Juanda bagian pengisian BBM Pesawat. Bengi-bengi pas udhan deres, Juanda sepi gak onok pesawat sing wani mudhun, wong loro iku malih nganggur gak onok gawean. "Adem-adem ngene enake ngombe yo" jare Uwar. "Wah iyo tepak iki. Awakmu tau krungu tah lek avtur iku isok diombe ?" jareJoko. "Yo tau se, jarene lek ngombe avtur isok mak busss !!..kon wani nyobak tah ?" Uwar mulai gunggungan. Mari ngono arek loro mbukak krane truk tanki avtur. Wis tuwuk ngombe arek loro iku mulih terus keturon. Isuke pas Uwar tangi, rasane awake sueger kuat. Moro-moro onok tilpun muni, tibake Joko sing nilpun. "Yok opo kon War..?" jare Joko "Wah whuenak, kon yok opo ?" jare Uwar. "Awakku yo sueger pisan. Kon gak teler tah ?" jare Joko. "Gak blas, aku yo gak ngelu blas. Wis pokoke enak. Mene nyobak maneh tah ?" jareUwar. "Yo setuju, cumak aku kate takok, kon wis ngentut dhurung ?" takok Joko. "Dhurung.." jare Uwar. "Wah gawat iki. Wis pokoke kon ojok sampek ngentut yo. Diempet ae sakkuatmu. ." jare Joko. "Lho opoko masalae ..?" Uwar bingung."Soale aku saiki ndhik Banjarmasin.."
6 - Argowilis Onok wong papat podho gak kenale numpak sepur Argowilis jurusan SuroboyoBandung. Sing pertama ibu-ibu umure sekitar 60an. Ketokane termasuk keluarga ningrat lek ndhelok pacakane. Sebelahe ibu-ibu iku onok cewek ayu koyok covergirl majalah umure sekitar 20an.Ndhik ngarepe ibu-ibu iku mau onok tentara berseragam dinas, lengkap karo tanda jasane. Pokoke berwibawa, umure 50an. Sebelahe tentara mau onok arek lanang gondrong umure 25an. Ketokane rocker. Selama perjalanan, wong papat iku ngobrol macem-macem.Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan athik lampune mati, dhadhi petengan pol. Wong papat iku malih meneng kabeh. Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wong dikaplok PLAK..!!!.Wis mari ngono sepi maneh. Sing ibu-ibu iku mau mbatin," Wah hebat arek wedhok sebelahku iki, isok menjaga harga diri, gak gelem diperlakukan sembarangan". Sing arek wedhok sebelae yo mbatin pisan,"Gak salah tah, sing ngesun mau iku, wong onok arek ayu koyok aku kok malah nenek-nenek tuwek sing disun".Lha sing tentara iku ambek ngusap-ngusap pipine sing kenek kaplok melok mbatin pisan,"Jangkrik, gak melok ngesun tapi kenek kaplok. Dikiro aku pengecut tah, lek aku gelem gak usah ngenteni peteng. Wah tersinggung aku". Arek rocker iku karo ngempet ngguyu melok mbatin pisan,"Kapan maneh rek,isok ngaplok kolonel gathik konangan. Padahal sing tak sun mau iku tangankudhewe".
7 – Mbah Jo Mbah Jo dirawat ndhik rumah sakit. Jare doktere asmane wis kronis, irungesampek dipasangi selang. Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo meneeng ae koyok wong koma, mripate thok sing ketap-ketip.Dikiro wis wayahe mangkat, anake nyelukno mudhin ben didungakno. Pas mudhine enak-enak ndungo, moro-moro Mbah Jo megap-megap gak isok ambekan, raine pucet, tangane gemeter.Nganggo bahasa isyarat mbah Jo nirokno wong nulis. Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas ambek pulpen. Ambekmegap-megap, mbah Jo nulis surat. Karo siso-siso tenogone mbah Jo ngekekno surate iku mau nang pak Mudhine. Ambek Pak Mudhine kertase iku mau langsung disaki, rasane kok gak tepak mocosurat wasiat saiki, pikire pak Mudhin. Mari ngesaki surat pak Mudhin nerusno ndungone. Gak sui mari ngono mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah Jo iku wonge apikan. Pas selametan pitung dinane Mbah Jo, Pak Mudhin diundang maneh. Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe'e nganggo klambi batiksing digawe pas mbah Jo mangkat. Lha ndhik sake lak onok titipan surate Mbah Jo tah, waduh selamet iling aku rek, pikire pak Mudhin. "Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung taksampekno nang peno kabeh. Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate".Mari ngono pak Mudhin ngerogoh surat ndhik sake, bareng diwoco tibake munine.. HE.. NGALIO DHIN !!! OJOK NGADHEK NDHIK SELANG OXIGENKU !!!
8 - Jin Mari kekeselen ngerombeng gak oleh-oleh, Kayat katene ngaso ngisore wit asem, mripate nguantuk, sikile kemeng, wetenge lue. Sik tas katene keturon, dhadhak sikile ngincak botol. Bareng botole dijupuk dhadhak metu beluke, Kayat mencolot kuaget. "Hua ha ha ha, jenengku jin botol, telu panjalukmu bakal tak turuti," jare jine. "Gak percoyo aku, paling kon kate mbujuki aku. Biyen aku iki guanteng lan sugih, lha saiki aku malih ireng mlarat koyok ngene iki mergo dibujukiambek jin" jare Kayat."Lho biyen iku be'e awakmu pethuk ambek jin kaspo, lha aku iki lak jin apikan tah, dhadhi wis gak usah khawatir. Opo maneh awakmu wis kadung koyok ngono, gak bakal isok luwih soro maneh, wis tah gak rugi pokoke.Lek gak percoyo, cobaken dhisik ae njaluk opo" jare jine maneh."Yo wis, awas lek awakmu mbujuki. Tak gibheng kon !!!. Sing pertama, aku kepingin ndhuwe dhuwik sak karung," jare Kayat "Meremo dhiluk.." jare jine. Ting... Pas melek moro-moro ndhik ngarepe Kayat wis onok dhuwik sak karung, seket ewuan kabeh. "Sik gak percoyo tah awakmu, saiki njaluk opo maneh .. ?" jare jine. "Saiki .... aku njaluk omah mewah sak montore, pokoke lengkap sembarange." jarene Kayat. "Meremo dhiluk.." jare jine. Ting... Pas melek moro-moro Kayat wis nangnjero omah mewah. Kayat sueneng gak karuan. "Lha saiki kari sithok panjalukmu sing isok tak turuti, pikiren sing temenan cik gak getun" jare jine. Ambek merem-merem mbayangno, Kayat njaluk,"Aku kepingin kulitku malih putih wudho dirubung wong wedhok akeh". Pas katene melek, samar-samar Kayat krungu suorone wong wedhok rame ambekkeroso awake dicekel-cekel. Tapi kok mambu iwak pindang, pikire Kayat mulai curiga. Bareng melek, Kayat kuaget lha kok wis nang tengah pasar, tibake Kayat wisdhadhi tahu. . .
Prev: Demokrasi Dalam KeluargaNext: Pancarkan Energi Positip
Rabu, 06 Agustus 2008
Bersyukur
Sekitar tiga minggu yang lalu tepatnya tanggal 20 Juli 2008 putriku yang kedua "Nisrin" 5 tahun 8 bulan masuk rumah sakit karena DBD. Aku terpaksa pulang ke Jakarta karena tempat kerjaku di luar kota. Sebenarnya aku sudah punya tiket PP untuk hari Jum'at 25 Juli dan kembali Minggu 27 Juli, dan hal ini biasanya hampir rutin 2x seminggu aku lakukan untuk pulang melepas kerinduan terhadap keluarga terutama si kecil jagoanku "Hanief" yang baru berumur 1 tahun 9 bulan (anak ketiga dari saat ini tiga bersaudara) yang sedang lucu-lucunya. Tetapi karena rasanya tidak mungkin aku biarkan istriku menanggung kesulitan sendiri maka aku geser tiket pulangku menjadi tanggal 21 Juli.
Setelah Nisrin pulang dari rumah sakit tanggal 24 Juli, ponakanku yang menjadi tanggunganku juga sakit dan sore itu juga aku antarkan ke rumah sakit, yang akhirnya dirawat juga. Oleh karena itu aku jadi cuti 8 hari kerja. Karena sisa cuti tahunanku tinggal 3 hari, maka yang lima hari aku cuti alasan penting, dan sayangnya di instansiku cuti apapun selain cuti tahunan akan diberikan potongan tunjangan yang besarnya sama dengan kalau tidak masuk tanpa alasan yaitu 5% per hari (atau 100% kalau sat bulan tidak pernah masuk) dan 1,25% untuk terlambat atau pun pulang cepat. Jadi potongan penghasilanku bulan ini sebanyak 25% + 1,25% karena hari senin aku cuma absen pagi, ditambah 1,25% karena pertengahan bulan lalu aku terpaksa terlambat. Jadi total 27,5% potongan penghasilanku. Aku tidak merasa sedih atau merasa kehilangan....
Empat hari yang lalu anak tetanggaku "Irul" yang berumur 5 tahun sakit dan harus dibawa ke rumah sakit. Dia sudah panas dua hari tetapi orang tuanya tidak membawanya ke rumah sakit karena tidak ada biaya. Sebenarnya waktu awal sakit orang tuanya punya uang tetapi sudah terlanjur dibelanjakan untuk barang dagangan kedai kecilnya. Akhirnya mereka cari pinjaman kesana kemari tetapi belum dapat, dan alhamdulillah akhirnya sampai juga ke rumahku menemui istriku.
Alhamdulillah karena biasanya aku memang meninggalkan uang belanja dalam bentuk cash sehingga istriku bisa memberikan bantuan walaupun bentuknya pinjaman.
Aku jadi lebih berpikir.....
Mungkin selama ini aku kurang bersyukur...
Aku yang tiap bulan mendapat gaji, dan ketika anak dan ponakanku sakit tinggal bawa saja ke rumah sakit tanpa harus cari pinjaman ke sana ke mari untuk biaya berobat....
Mungkin aku kurang berzakat dan berinfak...
Walaupun aku sudah menanggung biaya sekolah adik istriku dan kuliah ponakanku tapi apa itu sama dengan pemenuhan kewajiban berzakat???
Aku jadi bertanya-tanya
Aku bandingkan dengan tetanggaku...
ketika anaknya sakit tidak bisa langsung membawanya ke rumah sakit
sementara aku... Walaupun jumlahnya mungkin tidak seberapa tetapi aku masih punya tabungan yang sewaktu-waktu dapat digunakan
Bagaimana seharusnya pemenuhan kewajiban zakat..........????
Setelah Nisrin pulang dari rumah sakit tanggal 24 Juli, ponakanku yang menjadi tanggunganku juga sakit dan sore itu juga aku antarkan ke rumah sakit, yang akhirnya dirawat juga. Oleh karena itu aku jadi cuti 8 hari kerja. Karena sisa cuti tahunanku tinggal 3 hari, maka yang lima hari aku cuti alasan penting, dan sayangnya di instansiku cuti apapun selain cuti tahunan akan diberikan potongan tunjangan yang besarnya sama dengan kalau tidak masuk tanpa alasan yaitu 5% per hari (atau 100% kalau sat bulan tidak pernah masuk) dan 1,25% untuk terlambat atau pun pulang cepat. Jadi potongan penghasilanku bulan ini sebanyak 25% + 1,25% karena hari senin aku cuma absen pagi, ditambah 1,25% karena pertengahan bulan lalu aku terpaksa terlambat. Jadi total 27,5% potongan penghasilanku. Aku tidak merasa sedih atau merasa kehilangan....
Empat hari yang lalu anak tetanggaku "Irul" yang berumur 5 tahun sakit dan harus dibawa ke rumah sakit. Dia sudah panas dua hari tetapi orang tuanya tidak membawanya ke rumah sakit karena tidak ada biaya. Sebenarnya waktu awal sakit orang tuanya punya uang tetapi sudah terlanjur dibelanjakan untuk barang dagangan kedai kecilnya. Akhirnya mereka cari pinjaman kesana kemari tetapi belum dapat, dan alhamdulillah akhirnya sampai juga ke rumahku menemui istriku.
Alhamdulillah karena biasanya aku memang meninggalkan uang belanja dalam bentuk cash sehingga istriku bisa memberikan bantuan walaupun bentuknya pinjaman.
Aku jadi lebih berpikir.....
Mungkin selama ini aku kurang bersyukur...
Aku yang tiap bulan mendapat gaji, dan ketika anak dan ponakanku sakit tinggal bawa saja ke rumah sakit tanpa harus cari pinjaman ke sana ke mari untuk biaya berobat....
Mungkin aku kurang berzakat dan berinfak...
Walaupun aku sudah menanggung biaya sekolah adik istriku dan kuliah ponakanku tapi apa itu sama dengan pemenuhan kewajiban berzakat???
Aku jadi bertanya-tanya
Aku bandingkan dengan tetanggaku...
ketika anaknya sakit tidak bisa langsung membawanya ke rumah sakit
sementara aku... Walaupun jumlahnya mungkin tidak seberapa tetapi aku masih punya tabungan yang sewaktu-waktu dapat digunakan
Bagaimana seharusnya pemenuhan kewajiban zakat..........????
Langganan:
Komentar (Atom)
